PERIPTERAS

Να τις ακούσω…

Έχω την αίσθηση ότι από την χθεσινή εξαιρετική ομιλία του Γ. Παπανδρέου στην Εθνική συνδιάσκεψη δυο τουλάχιστον πράγματα άγγιξαν αρκετά πολλούς.

Άκουσα ένα έντονο και διαρκές χειροκρότημα και στα δύο. Ήταν στιγμές που όσοι χειροκροτούσαν δεν συμφωνούσαν απλά με όσα άκουγαν αλλά σου έδιναν την εντύπωση πως περίμεναν χρόνια να τα ακούσουν από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Όχι τόσο τη σημερινή όσο την προηγούμενη, όχι τόσο από τον όποιο αρχηγό όσο από το ΠΑΣΟΚ συνολικά. Και φάνηκε αυτό στο χειροκρότημα. Αλλά φάνηκε και αλλού.

Είπα σήμερα να ρωτήσω κάτι φίλους που βρεθήκαμε να πιούμε ένα καφέ να μου πουν δυο φράσεις από την ομιλία του κάθε υποψηφίου που τους άρεσε ή τους θύμωσε, που τους προβλημάτισε ή τους άφησε αδιάφορους.

Σχεδόν από όλους άκουσα ένα επιτέλους ακούστηκαν και κάποιες αλήθειες από την ομιλία του Παπανδρέου. Η φράση «Τα πραγματικά αίτια της ήττας άρχισαν να σωρεύονται, από τότε που επιλέξαμε πολιτικές και συμπεριφορές, που έκαναν τον εργαζόμενο να μοχθεί, χωρίς να αισθάνεται ότι του ανταποδίδουμε δίκαια το προϊόν του μόχθου του» ήταν αυτό που τόσα χρόνια φωνάζει η κοινωνία και που ακόμη δε συχώρεσε στο ΠΑΣΟΚ. Και ένας φίλος προσέθεσε ότι από το 95’ είδα έργα πολλά, είδα επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική και είδα και τους φτωχούς να γίνονται φτωχότεροι. Τι περίεργο άλλωστε! Αλλά δεν είναι ντροπή και ξεφτίλα ρε γαμώτο; Χρηματοδοτήθηκε η ανάπτυξη της χώρας από τους φτωχούς και τους μικρούς όταν οι φραγκάτοι έσκασαν λεφτά σε δημόσια έργα μόνο ως χρηματοδότηση - επένδυση. Business δηλαδή με «Σοσιαλιστικές» πλάτες. Τα ακούς Γιάννο…;

Ένα δεύτερο σημείο το οποίο αυτόματα σχεδόν τους ήρθε στη μνήμη ήταν όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε για τον ρόλο των ΜΜΕ και της οικονομικής Εξουσίας λέγοντας «Αφέντες στο κεφάλι μας, ούτε δεχόμαστε ούτε δέχομαι» και σχεδόν όλο το στάδιο σηκώθηκε όρθιο. Η επανάσταση των μέσων! Η επανάσταση των ανθρώπων.

Αυτά πρόεδρε θέλει να ακούσει ο λαός, όχι για να τα ακούει αλλά για να τα βλέπει να γίνονται μια μέρα πράξη.

Θυμήθηκαν επίσης με σχετική ευκολία και μια φράση του κυρίου Βενιζέλου, «Αρχηγός δεν είναι αυτός που χάνει, που ξαναχάνει και που ξαναχάνει». Αυτό σημαίνει ότι έχει άλλες δύο επιλογές; Ενδιαφέρον.

Όσο για τον κύριο Σκανδαλίδη δεν θυμήθηκαν κάτι παρά το τραγούδι που στο τέλος έψαλε και από φωνή απ ότι κατάλαβα από τις αντιδράσεις τους, φωνάρα!!!

Μετά τας Ευρώπας ο γνωστός μας περιπτεράς είπα να συνεχίσει το πολιτισμικό του ταξίδι και στο PASOK WORLD!

Παρασκευή μεσημέρι κατηφόρισα στο Φλοίσβο. Στην Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ και όχι συνεδρίαση Εθνικού Συμβουλίου όπως διάβασα σε πολλά «έγκυρα» ΜΜΕ.

Με εντυπωσίασαν δύο πράγματα εκεί.

Πρώτον ότι τα καθίσματα ήταν κάπως άδεια… τουλάχιστον στην αρχή, ένδειξης ίσως και οργανωτικών ατελειών αλλά και κάποιας ίσως κούρασης ή δυσφορίας των στελεχών.

Δεύτερον ασκώντας το κλασικό άθλημα «πηγαδάκια» διαπίστωσα πως όσοι κινδυνολογούν και βλέπουν διασπάσεις και άλλα τέτοια νομίζω ότι είναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου! Εγώ είδα αρκετούς ανθρώπους προβληματισμένους αλλά είδα και αρκετούς που με εντυπωσίασαν με την αισιοδοξία τους. Είδα επίσης αρκετούς που τα τελευταία χρόνια δεν στήριξαν ιδιαιτέρως τον Γ. Παπανδρέου τώρα να δηλώνουν τη στήριξη τους και φάνηκε αυτό και στη συνέχεια όταν μπήκε στο χώρο της συνδιάσκεψης ο κ. Παπανδρέου. Είδα τέλος έντονες θετικές αντιδράσεις όταν ο Γιώργος Παπανδρέου αναφέρθηκε στην εργατιά που εργάζεται σκληρά αλλά δεν βλέπει να τις ανταποδίδεται αυτό σε μια καλύτερη ζωή. Είδα τέλος έντονες αποδοκιμασίες όταν ο κύριος Βενιζέλος έκανε λόγο ότι ηγέτης δεν είναι κάποιος που χάνει, ξαναχάνει και ξαναχάνει.

Αυτά…

Στις 18 του Σεπτέμβρη Το Βήμα κυκλοφορούσε με πρωτοσέλιδο «παραιτηθείτε τώρα κύριε πρόεδρε». Εκείνη την ημέρα δεν πούλησα ούτε ένα Βήμα.

Περίμενα και τις επόμενες ημέρες για να δω αν αυτό θα έχει συνέχεια ή ήταν κάτι συγκυριακό.

Στοιχεία συγκεντρωτικά από της 16 Σεπτεμβρίου ως σήμερα δεν έχω για να μπορώ να βγάλω ασφαλή συμπεράσματα.

Ένα μήνα όμως και πλέον από εκείνη την ημέρα και σήμερα πούλησα μια εφημερίδα και μόνο από ΤΑ ΝΕΑ, κανένα ΒΗΜΑ, δυο Ελευθεροτυπία. Και κανένα Έθνος. Πριν από τις εκλογές πούλαγα κατά μέσο όρο 6-7 από τις παραπάνω εφημερίδες πλην Βήματος που ήταν συνήθως δύο.

Ένα μήνα και πλέον τώρα τις περισσότερες ημέρες οι πωλήσεις των παραπάνω εφημερίδων, στο περίπτερο στο οποίο εργάζομαι, ένα από τα μεγαλύτερα των Αθηνών, βρίσκονται σε αυτά τα βαλτώδη επίπεδα.

Δεν νομίζω να ιδρώνει το αυτί τους απ’ αυτά άλλωστε οι επιχειρήσεις τύπου είναι ως επί των πλείστων ζημιογόνες, κάπως θα το βγάλουν το παντεσπάνι τους οι παραπάνω κύριοι αλλά εγώ δεν μπορώ να μην τους φωνάξω, ίσως από χαρά μιας και το ψωμί μου ευτυχώς δεν εξαρτάται από αυτούς, Τα άκουσες ΤΑ ΝΕΑ κυρ Λαμπράκη, Τα άκουσες κυρ Μπόμπολα;

Για το ψωμί του Big Boss δεν παίρνω όρκο!!

Δύσκολες εποχές για περιπτεράδες. Κομματάκι αγουροξυπνημένος μιας και αυτή την περίοδο το δουλεύω σχεδόν μόνος το περίπτερο. Την έχει κάνει το Big Boss οπότε τα σκυλιά δεμένα και το κεφάλι μέσα.

Δεν το κόβω λοιπόν να διαβάζετε και πολλά για το ΠΑΣΟΚ αυτές τις μέρες. Κρίμα γιατί δε μένουν και πολλές ημέρες για την εκλογή προέδρου. Και τα καλύτερα είναι πάντα στα τελευταία λεπτά αν και το ματς εδώ πάει καλά.

Θα το προσπαθήσω όμως, άλλωστε και να θέλω δε θα μ’ αφήσουν ήσυχο εδώ στη γειτονιά.  Έχω στάνταρ ονόματα που όπως και να χει την κουβέντα μας θα την κάνουμε. Ο Κώστας ο Ασφαλιστής, ο Πέτρος ο συνάδελφος του, ο Αντώνης ο «καλλιτέχνης» ο κυρ Γιάννης απέναντι ο «αντίπαλος» περιπτεράς και ιδρυτικός μέλος του ΠΑΣΟΚ, ο Γιάννης από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή (ΠΑΝΤΕΙΟΣ), η κυρά Δέσποινα η Θυρωρήνα από τους δυσαρεστημένους του ΠΑΣΟΚ, ο Μανωλιός ο Κρητικός που μέρες τώρα με «απειλεί» ότι θα εισηγηθεί τη διαγραφή μου από το ΠΑΣΟΚ αν Εκλεγεί ο Βενιζέλος, η Ελένη που με φωνάζει ΠΑΣΟΚακι, η Σωτηρία εκ του ΚΚΕ προερχόμενη που για πρώτη φορά συμφωνήσαμε για τον ρόλο των ΜΜΕ στην εκλογή του προέδρου στο ΠΑΣΟΚ.

Δεν ξέρω λοιπόν αν θα «γλιτώσω» από τις συζητήσεις αυτές μιας και έχω και μια επιχείρηση να «διοικήσω», ξέρω όμως πως έχω ανάγκη από ένα δεύτερο καφέ γιατί η ώρα κοντεύει 11:30  και αν και πάνω από 6 ώρες ξύπνιος, νυστάζω!!!

Και όπως θα έλεγαν και στο χωρίο μου, GOOOOOOOD MORNING VIETNAM…

Και η Ελλάδα στη μιζέρια της!

Ξανά πίσω! Ήμουν Ευρώπη καμιά βδομάδα για μια δουλειά. Όχι, όχι δεν θα κάνουμε διεθνής συμφωνίες, νέες συνεργασίες και επεκτάσεις στας Ευρώπας, είχα πάει απλά για μια άσχετη δουλίτσα.

Σήμερα όμως είμαι πάλι εδώ! Είδα και ειδήσεις για να μπορέσω να ξαναρχίσω το bloging και αύριο ξανάπαω δουλεία. Ως διευθυντής της πολυεθνικής εταιρίας του πατέρα μου. ΠΕΡΙΠΤΕΡΑΣ! Και όπως έλεγα σε ένα δύσπιστο φίλο μου η Πολυεθνική εταιρία ορίζεται και από το πελατολόγιο της! Και εμείς έχουμε πελάτες από κάθε γωνία της γης! Τα του Καίσαρος τα Καίσαρη λοιπόν!

Είδα λοιπόν ειδήσεις για πρώτη φορά μετά μια βδομάδα σχεδόν. Και τα αφτιά μου ήταν τεντωμένα στον μικρόκοσμο μας. Και ακόμη πιο κάτω, στο PASOK WORLD. Ω τι περίεργο, δε θα πει κανείς.

Σήμερα έχει την κεντρική του ομιλία στην Αθήνα ο κύριος Βενιζέλος. Στο Σπόρτινγκ. Μη περιμένετε να με δείτε εκεί. Γνώριμες άλλωστε οι απόψεις μου από καιρό. Στο Σπόρτινγκ που πριν λίγο καιρό μίλησε και ο Γιώργος Παπανδρέου. Τότε που με δυο ώρες διαφορά, λίγα βήματα παραπάνω μίλαγε ο κύριος Βενιζέλος σε ανοιχτή επίσης συγκέντρωση. Αλλά σήμερα λέει, το επιτελείο του κυρίου Βενιζέλου είναι εξοργισμένο με την un fair ( ένα ακόμη στοιχείο της Ευρωπαϊκής μου παιδείας) συνεδρίαση δυο νομαρχιακών επιτροπών του ΠΑΣΟΚ, εδώ στην Αττική, την ώρα που μιλάει ο κύριος Βενιζέλος.

Δεν ξέρω γιατί εξοργίζονται ή δείχνουν να εξοργίζονται με το κατά τα άλλα τέλειο άλλοθι για τις οργανωτικές τους ικανότητες και είμαι βέβαιος για τα λεγόμενα τους από απόψε το βράδυ για τα αίτια της συγκέντρωσης απόψε στο Σπορτινγ. Αλλά πέρα απ’ αυτά δυο πράγματα δεν μπορούμε να τα αφήσουμε ασχολίαστα.

Πρώτον δεν είναι και η ευφυέστερη και η πιο σωστή πράξη των συντρόφων της νομαρχιακής να συνεδριάσουν σήμερα την ώρα που μιλάει ο σύντροφος Βαγγέλης Βενιζέλος.

Δεύτερον το fair και το un fair είναι καλύτερα να τα σκεφτόμαστε πάντα. Και όταν μιλάμε εσείς κύριε Βενιζέλο και όταν μιλάει ο κύριος Παπανδρέου.

Απελπισία; Ανοησία; Αμετροέπεια; Ίσως κανένα απ αυτά ίσως και όλα μαζί. Όταν ο κύριος Βενιζέλος θέλησε να απαντήσει για την οικονομική του κατάσταση τα έριξε πάλι στον κύριο Παπανδρέου.

Άτιμη κοινωνία, που λέμε και εμείς οι περιπτεράδες όταν δεν μας κάθεται η πωλήτρια απέναντι!

Όμως αυτό δεν είναι τίποτα καλύτερο και εξυπνότερο από λάσπη… Λάσπη στον ανεμιστήρα που θα έλεγε και ο κυρίαρχος των 8 κύριος Χατζηνικολάου. Και στη λάσπη στον ανεμιστήρα φαίνεται η απελπισία, η ανοησία, η αμετροέπεια και άλλα πολλά του ποιοτικού αναστήματος του πολιτικού ανδρός.

Αλλά η λάσπη φέρνει και λάσπη. Και αν όχι από αυτόν που έχεις στοχοποιήσει, από την κοινωνία. Έτσι στο ερώτημα για τα οικονομικά του κυρίου Βενιζέλου και τις σχέσεις του συγγενικές και μη με επιχειρηματίες που μου απηύθυνε χθες ο Κώστας ο ασφαλιστής δεν είχα επιθυμία να του απαντήσω προστατεύοντας τον κύριο Βενιζέλο. Διότι μόνος του είχε εκτεθεί και τίποτα δε με συγκινούσε να τον στηρίξω.

Χαμός χθες βράδυ! Έβρεξε πολύ. Στους δρόμους κοντά στο περίπτερο χρειαζόσουν βάρκα. Αλλά εγώ δεν είχα πρόβλημα. Ούτος ή άλλος το σαραβαλάκι μου κάνει και για βάρκα!

Λαϊκή γειτονία εδώ βλέπεις. Προάστιο της Ζιμπάμπουε που λέει και ο Αντώνης του Gino. Κομμωτήριο περιωπής σε γειτονία της λαϊκής. Μόνο για το ΠΑΣΟΚ δεν είχαν χθες διάθεση για συζήτηση εδώ. Όχι ότι ήρθαν και πολλοί πελάτες. Από τις 9-10 το βράδυ η κίνηση έσπασε. Κατά της 11 που έπιασαν τα χοντρά χρειαζόμασταν ομπρέλα και κάτω από το περίπτερο. Ευτυχώς έχω κάπως μεγάλη τέντα. Ισώς όχι για πολύ ακόμη. Σούπερ μάρκετ το κάνες, όπως λέει και η Δημοτική Αστυνομία. Καμαρούλα μια σταλιά 2 επί 3 απαντώ εγώ και προς το παρόν φαίνεται να πιάνει…

Καρέκλες που λέτε χθες. Σχεδόν 6 χρόνια εδώ. 2 δημοτικές εκλογές έζησα. Δυο βουλευτικές. 1 Ευρωεκλογές. Αλλά κάποιες αξίες παραμένουν σταθερές σ’ αυτόν εδώ τον τόπο. Όπως η διασταύρωση πιο κάτω. Χρόνια τώρα είναι με τις μέρες τις. Όποτε βρέχει δεν την πλησιάζεις. Τη φοβάται το μάτι σου. Όποτε δε βρέχει πνίγεται στην κίνηση μιας και τα φανάρια είναι απλά διακοσμητικά. Στα Χριστούγεννα βλέπει κανείς το μεγαλείο τους. Λαμπάκια εδώ, λαμπάκια εκεί και στη διασταύρωση κάτι φανάρια ΝΑ(!) μετά συγχωρήσεως.

Ήθελα να ξέρω πόσες φορές οι λιμουζίνες αυτών πέρασαν απ αυτά τα φανάρια. Θυμάμαι πρόσφατα στις εκλογές. Ένας μεγαλο-υπουργός έσκασε μύτη εδώ πιο πάνω για να κάνει μια ομιλία. Ήταν μια μέρα γιορτής… οι δρόμοι άδειασαν ως δια μαγείας. Αλλά τι σου είναι η εξουσία! Άδειοι οι δρόμοι αλλά το φανάρι φανάρι και κάθε μεγάλο-παράγοντας που σέβεται τον εαυτό του οφείλει μετά τους γεμιστούς του να το παραβιάσει το κόκκινο.

Λοιπόν όχι άλλη φλυαρία για σήμερα. Μπας και πιάσω και την κουβέντα με κανέναν από τους γνωστούς άγνωστους γείτονες και πιάσουμε πάλι το ΠΑΣΟΚικά μας!

Ότι και να λες ούτε το δαχτυλάκι δε φτάνεις της ΚΟΡΗΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑΣ!

Έχω ακούσει πολλά καιρό τώρα για τα ΜΜΕ και τη στάση τους στο θέμα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Τα «Γαλλικά» εδώ είναι μια καθημερινή γλώσσα. Και σ’ αυτήν εκφράζονται αρκετοί για το MEGA-λο κανάλι. Κάποια όνομα μάλιστα για λόγους «τάξης» τα αποφεύγω. Στα πρότυπα του Τζίμη Πανούση για τον Ακατονόμαστο…

Σήμερα παρατήρησα (και δεν ήταν δικιά μου μόνο επισήμανση) την προβολή της ομιλίας του Γιώργου Παπανδρέου στους Μικρομεσαίους στη Λάρισα. Το MEGA έδωσε καμιά εικοσαριά δευτερόλεπτα, σχεδόν το 1/3 μιας διαφήμισης του JONY WALKER. Η κάμερα επάνω του, λες και ήταν μόνος στην αίθουσα. Δε νομίζω να έχει πρόβλημα σε κόσμο μου λεγε φίλος στο msn, άλλωστε αυτό φάνηκε και στο Σπορτινγκ. Ίσως να έχουν στο MEGA. Ποιος ξέρει! Άβυσσος η ψυχή του επιχειρηματία!